Nieuwe gerechten voor de nieuwe buren

Zaterdag 7 januari, onze nieuwe buren komen eten. Wat moet je maken als je weet dat de buurvrouw de blog al eens heeft bekeken. Dan wil je dus iets nieuws maken. En ik wilde indachtig de goede voornemens natuurlijk niet te lang in de keuken staan. Dus op vrijdagavond naar de Hanos en me daar ter plekke maar eens laten inspireren door het altijd mooie aanbod.

Een wild vogeltje? mmm, het mag niet teveel experiment worden en misschien vind de buurvrouw dat wel zielig. Hertenbiefstuk? te simpel. Livarvarken? Zou kunnen, maar dat is nog geen Iberico, en daar lagen net weer geen mooie stukken van. Toen liep ik tegen een kalfsrack aan. Dat had ik zelf ook nog nooit gemaakt en aan het vlees te zien moest dat gaan lukken op de Green egg (Boretti). Mooi vet doorgeaderd = altijd succes. Toen wat groente. Na een paar rondjes gelopen te hebben wat zoete aardappels en 2 zwarte wortels in de mand gedaan. Nog geen idee wat ik ermee moest. Ook nog een  bijzondere soort salade erbij voor de opmaak (Treviso). En om het helemaal kleurig te maken, hopsa, een gele courgette, dat ligt ook niet in iedere winkel.

daar gaat ie:

tsja, wat moest ik met de zoete aardappelen. Ik zou toch de frituur gebruiken voor de kids. Waarom niet echte frieten maken van zoete aardappelen. Nog nooit gehad. Even door de Mandoline gehaald, wel even met een oesterhandschoen aan, die Mandolines zijn levensgevaarlijk.

bij het startwijntje nog een toastje met Foie gras en een jamtoefje. De Iberico bellota ham is voor de salade als voorgerecht.

en daar is ie, 1,7 kg. kalfs racks. deze hebben we met zijn 4-en helemaal opgekregen.

Alvast wat kaas op de plank gelegd van Kees Kromhout. Je betaalt een paar eurootjes extra, maar dan heb je wel mooie kazen. Linksonder La Fourriere, een prachtige geitenkaas, die zo koud uit de koelkast al de plank inloopt. Dan daarboven d’ Artavaggio een heerlijke Italiaanse stinkschimmel en rechtsboven roquefort met een soort zoete jamgelei. Heerlijk Kees.

Even een tijd op temperatuur komen (bij goed vlees kun je dit altijd een stuk langer dan de kookboeken weergeven).

En net voordat het bezoek er is op de grill leggen. Blokje hout eronder voor de extra bbq smaak. Tot straks lief kalfje.

Iberico ham dus met salade Excellent van de AH. Tegen die salade kan echt geen groothandel tegenop. AH heeft zonder twijfel de allerbeste kant en klare salade, probeer ook eens die biologische. Afgemaakt met framboosje, kwarteleitje en zout pecannootje.

Daar is tie, 3 uur later. Hij was supergelukt, megamals en zeer vol van (barbecue) smaak, maar ook de laagjes vet gaven een diepe smaak, wat natuurlijk voor kalfsvlees uitzonderlijk is.

En hier het bord, tsja, geen sterrenopmaak, maar toch is het weer wat anders geworden. Linksonder gefrituurde zwarte wortelwafels. Linksboven een blad met Trevisosla met daarop een gegrilde plak gele courgette met een mooie balsamico erop. Op de kalfsrib natuurlijk wat zwart vulkaanzout, wij doen niet anders meer. Rechtsboven een vierkant blokje rode biet met wat citroenschaafsel. En rechtsonder tot slot gefrituurd zoete aardappel. Ik vond het nogal volumineus, maar werkelijk waar, alle borden zijn schoon leeggegaan, inclusief het vlees. Geen slecht teken dus.

Wat een superwijn! Mooie combi met het vlees. Fantastische geur en mooie lange afdronk. Rutger Siersma, mijn complimenten weer voor deze goede keuze. Daarom even reclame: www.wijnadvies.nl

\

Toen de 2 flessen du Tertre op waren, moest er nog iets achteraan komen wat natuurlijk geen grote teruggang mocht zijn. Tsja, vanuit de kelder zou het te koud zijn. Ik had nog wel een hele mooie Pinot Noir op temperatuur, maar dat zou geen opgaande lijn zijn qua smaak. Toen vond ik in het rek nog deze Chocolate block, vorige week bij Rutger gekocht, deze was al eens eerder goed in de smaak gevallen. Het paste precies in de lijn en ging ook goed bij de kaas.

Het was weer een hele gezellig avond. Leuk om je buren zo te leren kennen, we treffen het maar weer. Ik heb zelf ook veel aan tafel kunnen zitten en weinig in de keuken, een mooie bewuste avond dus.

~~~~~~~~~

Kerst 2011; 2 dagen gezellige drukte bij ons thuis

1e kerstdag: Familie Rensen op bezoek. Frank, Nathalie, Silke, Siebe en Joop. Totaal met z’n 10-en dus. Een super-ribeye uit de droogkast van Michel Welling op de Boretti Nerone. Het was een gezellige dag met alles erop en eraan incl. cadeau’s onder de kerstboom.

2e kerstdag: Familie van de Fliert op bezoek. 13 volwassenen (6 stellen + oma) en 12 kinderen. Van de kinderen aten er 6 grote (tieners) mee met het menu, dus aan de tafel in de kamer hadden we 19 couverts. De rest van de kids kreeg friet en snack in de keuken. Het was zeer gezellig, wordt steeds leuker met die oudere tieners (bijna volwassen, maar echt volwassen kunnen je ze nog niet noemen natuurlijk). Op een gegeven moment werd er zelfs gedanst buiten. Ook begon de middag met een klein motorincident met een van deze ‘volwassenen’. Ach, what happens in …. stays in …..

Vooraf hadden we gerookte eendeborst salade. Ik was zelf ook lekker aan het genieten en was nog de mango en pecannootje vergeten. Ach, dat hoort ook bij het bewustzijn (zie vorige blog). Hoofdgerecht: een mooie Franse scharrelkalkoen van 8 kilo (van Van de Bor uit Laren). Weer erg goed gelukt op de Green Egg; 5 uur op lage temperatuur gegaard, onder lardeerspek gelegd. Marianne had een waanzinnig mooi en uitgebreid dessert gemaakt. De foto’s spreken voor zich.

Kerst 2011, a set on Flickr.

Niet te lang stilstaan bij het recept…

Nu er weer een half jaar verstreken is voordat er een nieuwe blog wordt gepost, moet ik toch even wat uitleggen waarom dat zo lang (heeft) duurt. Ik zal het kort proberen te houden, maar het betekent een keerpunt in deze blog, dus vraagt wel enige uitleg.

Ten eerste; Bewustzijn

Geleidelijk aan ben ik me meer bewust geworden van het belang er op elk moment echt te zijn, i.p.v. maar steeds te denken wat er nog komen gaat. Hoewel ik best veel van het koken zelf heb genoten, was ik er natuurlijk ook wel iedere keer steeds druk mee, boodschappen doen, voorbereidingen, tijdens het eten heen en weer lopen naar de keuken etc. En continu gaat er een radartje in je hoofd, dit nog, gaat het lukken, nu moet dit opgezet, ratel ratel. Door het bewust worden van de noodzaak om er bewust te zijn vind ik het ook inmiddels ook echt prettiger om gewoon lekker aan tafel te zitten met een mooi glas wijn, zonder steeds de keuken in te moeten rennen waardoor je delen van de gesprekken mist.

Ten tweede; het gezin – en de pony;-)

Sinds een tijdje rijden mijn vrouw Natasja en dochter Mischa paard en sinds september hebben ze zelf een pony, Celester. Net geen paard, grote pony dus. Ik en de jongens (zoon Jesse en Sem) gingen niet altijd mee naar de stal en thuis zaten we al snel achter een beeldscherm, tsja, zo gaat dat (bij ons). Ik moest dus iets bedenken en van mij moest het iets buiten zijn waarbij de jongens in beweging komen. Sem is niet echt van de beweging en de sporten, dus het moest iets zijn wat hij leuk zou vinden. Lang verhaal kort; het werd motocross (da’s wel echt de korte versie).

De motocross

En dat is wel echt een hele nieuwe wereld zeg. Nu heb ik een drukke baan en de schaarse vrij tijd die over was in het weekend is de afgelopen maanden vrijwel aan de motocross opgegaan. Maar wel lekker met de jongens buiten bezig geweest en nog steeds. Ik zal hier zeker wat posts van maken schat ik in. Het is erg leuk, tijdrovend, vermoeiend, maar intens en dus goed.

Dus wat doen we met de blog

Tsja, er is dus ook helemaal geen tijd geweest om uitgebreid te koken. Als je terugkomt van een dagje motocross ben je ook helemaal kapot. En de dag ervoor moet je ook redelijk op tijd naar bed, dus geen zware maaltijden met flessen wijn naar binnen werken, hoogstens een paar glazen. Enfin, ik heb dus maar besloten om af en toe een blog te posten uit mijn nieuwe leven. Maakt koken daar nog steeds onderdeel van uit? Tuurlijk, ik vind het nog steeds heel leuk, maar gewoon lekker puur natuur, niet teveel poespas, goede kwaliteit, goed glas wijn, eigenlijk wat ik altijd al deed dus. Maar geen moeilijke sausjes etc., daar gaan we niet meer aan beginnen. Dus af en toe een eetblog, maar dan heel kort. Het wordt dus meer een blog over ons leven en de dingen eromheen, dan een informatieve blog over eten (als was dat het ook niet echt, het was meer een soort kijkdoos met ideeën denk ik). Een wordt nu dus een soort naslagwerk voor de kinderen dus en iedereen die af en toe eens mee wil kijken.

De titel van de blog heb ik per heden ook veranderd in: Bewustzijn, puur eten en leven met als subtitel: Niet te lang stilstaan bij het recept… Eindelijk eens een eigen uitspraak, geïnspireerd door een uitspraak van De Mello, Bewustzijn (p. 191); ‘hoeveel mensen brengen hun leven niet door met het eten van de menukaart i.p.v. de maaltijd?’.

Dat geeft aan dat het dus nog steeds gaat over lekker eten, maar ook af en toe over andere dingen, waarbij het bewustzijn van die momenten zelf veel belangrijker is geworden, niet de vorm (of het recept). Het woord Bewustzijn heeft trouwens een redelijk prominente plek ingenomen in mijn leven. Dat komt met name door het boek van Anthony de Mello, ‘Bewustzijn’. Zeer confronterend boek dat ik al een paar keer gelezen heb de afgelopen 2 jaar.

Nou, eens kijken hoe dit gaat werken. We gaan het bewust meemaken! (ook niet te veel bloggen dus….). Hopelijk valt er ook het e.e.a. te lachen onderweg. Als je als kookliefhebber nu wilt afhaken, dan begrijp ik dat natuurlijk. Het ga je goed en geniet!

Instructiefilmpje voor het schoonmaken van een grillplaat

Hierbij een instructiefilmpje voor het schoonmaken van een vieze vette bakplaat. Hetzelfde kan trouwens toegepast worden voor het schoonmaken van een grillpan of gewone pannen.

Vrijdagavond mannenbarbecue

27 mei 2011

Een nieuwe aspirant in het dispuut moet de heren leren kennen voordat ie het aspirantweekend in gaat. Ik dacht, voordat ik de hele avond met iemand van 25 jaar jonger voor me heb zitten; ‘laten we met de heren uit de regio een gezellige avond maken’. Zo gezegd zo gedaan, lekker stuk vlees op de grill, je kent het wel.

hier de aspi, keurig op tijd om met de mise en place mee te helpen en natuurlijk Mischa die altijd een stukje meesnijdt

daar hebben we de 1e gast, Dirk op zijn oude Harley

Roger heeft nog een oud archieffotoalbum opgeduikeld. Erg leuk om je eigen avonturen van 20 jaar geleden weer mee te beleven.

setting van een heerlijke lente/zomeravond

de Cote du Boeuf uit de droogkast van Welling is weer top!

het vaste kookteam van het dispuut. Eind oktober gaan we weer los, nu een hele week ipv een weekend

het eten wordt neergezet, no words needed

cheers Dirk !

is er nog wat over????

Hans, Ralph, Roger, Dirk & Ernst, bedankt voor topavond. Dit zijn de momenten waarvoor zo’n buitenkeuken is neergezet. Heerlijke avonden met vrienden, goed eten en een lekker drankje.

Nieuwe bewoner van de buitenkeuken

Waarom het iets rustiger was op de blog de afgelopen 2 maanden heeft ook te maken met een nieuwe inwoner van de buitenkeuken: de Triumph Thruxton. 865 cc. Deze heb ik eind mei bij Blom in Leusden gekocht. Het is een gloednieuwe motor, maar helemaal in retrostijl gecustomized. Bij Blom maken ze in de wat rustiger winterperiode iedere winter 1 motor helemaal uniek. Toen ik hem zag was meteen geïnteresseerd, maar toen ik hem hoorde was ik op slag verliefd.

Wat ze eraan hebben gedaan na aflevering fabriek:

Special brown spuitwerk ‘Cappucino’, 2x Hagon schokbrekers verlaagd, 2 supersportbanden, Megatonuitlaten op maat gemaakt, LSL stuurdemper, R&G valbokken, Kellerman richtingaanwijzers, Speciaal achterlicht, achterzijde handmatig ingekort, newthruxton.com koppelingshevel, velgen zwart poedercoated. En de uitlaat heeft nog van dat ouderwetse uitlaat’verband’ gekregen. Zelf heb ik er afgelopen week een blauw nummerbord opgezet om het helemaal af te maken.

Het is een geweldige motor. Inmiddels staat er alweer meer dan 2000 km op.

en Sem (1e foto) en Jesse vinden het natuurlijk ook geweldig

nou, we houden dit aan als kookblog, dus dit was ff een berichtje tussendoor

Verslag van de finale van de Boretti kookwedstrijd

Zo, hehe, na een drukke periode - met leuke activiteiten hoor - eindelijk weer eens tijd om wat blogs in te halen. Allereerst hierbij nog de finale van de Boretti kookwedstrijd op 15 mei 2011. Het was heel leuk om mee te doen, maar als we ergens hadden kunnen winnen was het op deze wedstrijd, dus er zit nog wel wat gezonde frustratie. Dochter Mischa (10) vond het een leuke ervaring om weer eens met papa te koken en het was ook leuk. Daar gaat ie:

De black boxen staan klaar. Spannend!

Instructie van Ben van Beurten. Op de achtergrond zijn vader, Ben van Beurten sr., ook een bekende chef-kok.

Op zich was de box zelf prima van samenstelling, voor ieder wat wils. We konden kiezen uit vis of lamsrack. Gekozen voor lam, gewoon gevoel volgen. Ik ging meteen aan de slag om een bouillon te maken. Kwam er na 5 min. achter dat er al een bouillon klaar stond. Die dus maar gebruikt. Aangezien ik lamsrack had, heb ik wat lamsfond in de bouillon gedaan met de gedachte dat de risotto mooi samengaat met het lam.

Hier het hele deelnemersveld met de winnaars rechtsonder. Mischa in het midden rechts.

In zwart kombuis Mario Uva van het bekende restaurant in Wijdewormer.

hier het winnende gerecht, risotto met vis.

en de winnaars, van harte gefeliciteerd !

opmaak van onze borden….

daar is tie dan, wat hebben wij gefabriekt:

Risotto in lamsbouillon op een bedje van gegrilde spinazie (lekker krokant), lamsrack met lamsfond met gegrilde knoflook en rozemarijn, gegrillde asperges met Valderrama Grand Cru olijfolie en wat paprikaschaafsel, een plakje gegrilde venkel met balsamico en een halve artisjok ook met balsamico (eerst geblancheerd en daarna gegrild).

Qua opmaak en samenstelling had ons gerecht, ook volgens omstanders, gewonnen (de rest was nl. ook niet je van het zou je kunnen zeggen…..). Echter, het grote probleem bij ons was uiteindelijk dat de risotto te zout was geworden en dat was ook zo. Aan het begin had ik nog wel regelmatig geproefd, maar de bouillon is daarna (blijkbaar) te ver ingekookt. Ook was de risotto wat aan de rand van de rvs pan wat aangebakken (had ik mijn eigen risottopan maar meegenomen!). Daardoor kwam er ook nog wat zoute baksmaak aan. Corrigeren kon niet meer gezien de tijd. Wellicht had ik de risotto gewoon moeten uitspoelen in een vergiet, maar ja, dat is achteraf. Ook was dit qua textuur mijn minste risotto van de afgelopen 10x dat ik het gemaakt heb (terwijl het zo simpel is!). Stom stom stom. Dit is al de 2e keer dat ik door een stomme fout net niet gewonnen heb.

Mijn grootste leerpunt van deze wedstrijd was: als er een Italiaan een belangrijke stempel in de jury heeft (niet zo vreemd natuurlijk bij Boretti), ga dan voor smaak, smaak, smaak en hoe het gewoon heel simpel. Dat was ook waarom het winnende gerecht gewonnen had; bij de anderen werden de gemaakte fouten opgesomd; dit was te hard, dat was te pittig etc. De winnaars hadden geen fouten gemaakt. Er werden dus geen pluspunten gegeven aan de opmaak, orginaliteit, feit dat een kind van 10 meedoet etc. Maar wát er op het bord ligt moet kloppen, dat is het. Op zich is dat aan de ene kant een cultuuraspect, Italiaans = simpel, puur natuur. Dan weten we dat voor de volgende keer. Maar aan de andere kant moet in elke keuken natuurlijk alles wat er op het bord ligt kloppen en niemand houdt van te zoute risotto, dus laten we wel de hand in eigen boezem steken. Het frustrerende was alleen dat ik met deze box, dit deelnemersveld makkelijk had kunnen winnen. Dat zal niet iedere wedstrijd zo zijn. Blijven proeven, proeven en nogmaals proeven, dat blijft nu wel hangen.

Hier geeft Ben de uitslag van de jury. Alle deelnemers kregen nog een mooie fry-top pan. Erg leuk van Boretti, naast de al ontvangen messenset in de voorronde.

Helaas dus geen weekendje naar Milaan. Maar wij hebben bedacht dat we lekker zelf met de family onszelf belonen met een weekendje weg. Maar dan wel naar Parijs hehe, geen tomaten, pasta, polenta, maar lekkere kreeft, oesters, Bresse kippetjes, Cote du Boeufs etc. De Franse keuken was mijn keuken en dat blijft mijn keuken…….

Hieronder nog een link naar een videoverslag van de wedstrijd

http://www.boretti.nl/nl/#/kookwedstrijd-video-0

Boretti kookwedstrijd – We zijn door naar de finale!

Woensdag 13 april – uitslag gekregen via de mail.  Joehoeeee, we zijn door naar de finale!!! Mischa en ik zijn heel trots dat we één van de vijf teams zijn die zijn gesecteerd uit het totaal van zestig teams (1 team per week wordt geselecteerd). Hieronder het bewijs van deelname aan de finale op 15 mei. Uiteraard houden we je op de hoogte via deze blog. Wist je trouwens dat je zonder lid te zijn van WordPress gewoon comments kan geven onder iedere blogpost, het staat een beetje verstopt tussen de tagwords. Is nog leuker dan via Facebook!

Hieronder nog het orginele verslag van zaterdag 9 april:
———————————————————————
Vanmiddag meegedaan met de Boretti kookwedstrijd samen met dochter Mischa (9). Altijd leuk, even de druk op de ketel, daar leer je altijd weer van. Geeft ook focus in de voorbereidingen en nog een leuke prijs te winnen ook (weekendje Milaan), dus iets om voor te gaan. Op basis van het recept wordt je geselecteerd samen met 60 andere teams. 5 gaan er door naar de finale op 15 mei.

Hierbij meteen het eindresultaat. Maar daar ging wel wat aan vooraf natuurlijk….

Zoals de week ervoor eerst de bouillon maken (dat krijg je met die weekendkoks). Groenten, laurierblad etc. zie foto.

Bij groothandel Bunschoten in Huizen kun je altijd gratis visgraten halen, bakken vol. Niet alle graten zijn geschikt. Heb 2 stukken heilbot genomen.

kiewen eraf en flops, in de pan

samen met de groenten

afschuimen

en overgieten door een fijne zeef

Vorige week ook nog even een kreeft geoefend, ach er zijn ergere oefeningen te bedenken. Sem heeft iets met die beesten en moet ze altijd even vasthouden, maar masseren op de kop komt er nog niet van.

de scharen, kop etc. ook nog bij de bouillon, dan komt het allemaal mooi bij elkaar straks in het gerecht (zouden ze dat echt proeven?).

12.05, we zijn mooi op tijd begonnen met de mise en place. Mischa maakt alvast met een zesteur rode draadjes van de puntpaprika. Die gaan straks samen met sinaasappelschaafsel op de witte asperges.

en de heren vermaken zich wel zoals gewoonlijk, met dank aan Nintendo en chocomel.

dan de vongole, mooi vers, thuis al uitgezocht op de mooiste exemplaren (groot en vooral dicht natuurlijk). Mischa heeft ze schoongeschrobd.

nog even in zout water laten weken, dan voelen ze zich weer thuis en laten ze het laatste zand nog even los

en voor de show op de wedstrijd nog even op een bord laten vallen om te checken of het goede exemplaren zijn (ze moeten dan nog dichtblijven).

heb geen horloge, dus gebruik de blackberry als timer

op de voorgrond de Valderrama Grand Cru olijfolie, doet het ook altijd goed

Mischa roert in de risotto alsof ze nooit iets anders doet en verveeld wordt gestoord door Natasja de fotograaf

Er stond buiten een Boretti Nerone aan, tsja, daar heb ik wel ervaring mee, dus de kreeftenstaarten gingen daarop. Ik had het vocht opgevangen. Kreeften even met de vleeskant dichtgeschroeid, omdraaien, vocht er weer ingegoten en later bijgedrupt met de olijfolie. Het was wel wat heen en weer geloop, van binnen naar buiten, maar de moeite werd op prijs gesteld denk ik. Het resultaat was echt iets tegengevallen; de staarten waren net iets te lang gegaard, de scharen daarentegen waren perfect gelukkig.

prachtige scharen, tsja, zo’n Oosterscheldekreeft van 970 gram kost wat, maar dan heb je ook wat natuurlijk. Ik weet dat de kleinere exemplaren nog lekkerder zijn eigenlijk, maar in die Franse kookboeken nemen ze altijd een kreeft van een kilo. Ik vind dat altijd wel bijzonder. Hierna zal ik kleinere kreeften gebruiken, het is eigenlijk ook zonde van het geld.

hier samen met Richard, die nog een stuk vlees aan het maken was voor de inloopgasten die er altijd zijn bij Boretti op zaterdag.

Dan is het altijd een spannend moment, de opmaak. Borden uiteraard in de bordenwarmer gehad, mooie spullen trouwens in die keuken! Ook gezellig trouwens op zaterdagmiddag rond de lunch, er is daar altijd wat te schnabbelen volgens mij.

hee, haal die handen uit je zakken !

finishing

en gaan, je kunt niet meer terug, alles zit erin, nu maar afwachten…..

Voila, gelukkig was ik niet verantwoordelijk voor de tafelopmaak.

ik had nog een hele mooie wijn voor dit gerecht meegenomen; een Pietrablanca Chardonnay 2008, Castel del Monte. Een Italiaanse wijn met Bourgogne kenmerken en met eigenlijk geen hout. Komt mooi tussen de vette risotto en de verfijnde kreeft in.

en ja hoor, de mond van Ben van Beurten valt open van verbazing…

Ach dat zien we nog wel, volgende week horen we de uitslag of we één van de 5 gelukkigen zijn. Dat laat ik nog wel even weten hier.

We kregen trouwens nog een mooie messenset van Boretti cadeau en Mischa nog een tas vol gadgets. Het was een erg leuke middag. En weer het een en ander geleerd. Wat wil je nog meer.

Nog even het hele gerecht met de omschrijving eronder

Risotto met inktvisinkt en inktvisringetjes, met wat citroendruppels.

Oosterscheldekreeft. Scharen gekookt. Staart op de houtskoolgrill. Afgemaakt met citroenboter.

Witte asperges gegrild met V. Gran Cru olijfolie, sinaasappel en paprikareepjes

Groene asperges gegrild met 12 jaar gerijpte balsamico

Vongole op rode bietenscheuten (tsja, ik vond zeekraal zo standaard, maar dat had er vast beter bij gesmaakt. Ik had het nog in mijn handen bij de Hanos). Met platte peterselie en uiteraard de vongole in knoflook aangebakken.

Evaluatie: de kreeftenschaar perfect, de staart te lang, wist vantevoren dat het minder lang moest, toch gaat het mis….:-(, asperges perfect, vongole perfect (alleen de bietenscheuten was iets te out of the box), risotto perfect. Volgens Ben was hij goed. Hij heeft een trucje; als je hem op de vinger wrijft en 3 witte stipjes van binnen ziet, dan is hij goed. Weer wat geleerd! (al blijft tussendoor proeven ook wel handig).

Nou afwachten maar……keep you posted.

Een puur natuur hapje voor heel veel vrouwen……

Vanavond ben ik gevraagd om een hapje te maken en live te demonstreren voor 250-300 vrouwen bij het CLC in Utrecht, zie http://www.clcutrecht.nl/raak-betrokken/girls/puur-vrouwen-event.

Op deze foto zie je onderaan de foto mijn werktafel van de avond. Hier heb ik van 20.30 – 21.30 de hapjes staan maken.

Tsja, wat maak je voor zo’n avond. Iedereen moet het lekker vinden, dus niet te uitgesproken smaken. Daarnaast zullen er ongetwijfeld ook vegetariërs zijn en natuurlijk moet het niet zompig zijn geworden als het 300-ste hapje klaar is. En puur natuur natuurlijk want dat is het thema. Nou, aan het volgende hapje is werkelijk alles 100% natuur!  Het is speciaal ontworpen voor dit evenement om te laten zien dat er met ingrediënten die rechtstreeks uit de natuur komen leuke dingen te maken zijn.

Ik krijg overigens hulp van het plaatselijke horecateam. Voor mijzelf is dit een vriendendienst voor huisvriendin en oppas Meera (voordat je denkt dat ik zomaar serieuze cateringaspiraties heb….).

Nou, dit moet het hapje gaan worden en ik zal het stap voor stap uitleggen:

Overigens is het hapje op de avond zelf dunner geworden, deze op de foto heeft wel veel komkommer. Ik wacht nog wel even op de foto’s van de officiële fotograaf. Samen met het keukenteam zijn er 300 van deze hapjes gemaakt.

Bulgur koken zoals op verpakking.

Gebruik een mangomachientje.

hopsa!

maak inkepingen zodat er blokjes ontstaan

uitvouwen en afsnijden

in de blender om mangomousse te maken, niets toevoegen

komkommer om en om inkepen en van elkaar aftrekken

snij aspergetip af en steek in kokommer

fruit knoflook in pan

en roer er de bulgur doorheen

maak af met citroen en als het helemaal is afgekoeld (!) met munt

tsja, Japans citroensap is ook wel handig bij grote hoeveelheden

breng verder op smaak met evt. extra peper

top de komkommer met de bulgur af

doe om de aspergetip een olijfringetje

doe wat mangomousse op de bulgur om de framboos vast te plakken

strooi er wat grof zout op (vanavond gebruik ik voor het Puur evenement wat Zwart Vulkaanzout).

Nou, puur natuur toch.

Ik zal deze blog misschien nog even updaten met foto’s van vanavond. Deze post is nl. tijdens het evenement via de timer ge-upload.

Crying, smiling, wining, dining

Zaterdagavond 26 maart 2011

Vanavond stond al lang gepland als wederuitnodiging van een mooie culinaire avond vorig najaar. Echter, gisteren moesten we definitief afscheid nemen van mijn schoonmoeder na een kortstondig ziekbed. En daarnaast is de relatie van onze speciale gast recent uitgegaan. Tsja, laat je dan zo’n avond doorgaan of niet. Maar juist dan heb je elkaar nodig. Wat  is een betere troost dan goede gesprekken onder het genot van een goed glas wijn en goed eten. Geen culinaire revanche dus, maar daar had ik ook niet veel tijd voor gezien de heftige afgelopen week. Voor mij de schone taak om niet te lang in de keuken te staan en zonder veel voorbereidingstijd wordt het al snel een avondje klassiekers. Matthijs en Sarah hadden mooie wijnen meegenomen. Daar gaat ie;

Ik wil je trouwens eerst eens een van mijn favoriete gadgets laten zien: een knoflookguillotine. Twee hele tenen tegelijk, neerhalen en pats; hele mooie kleine stukjes, geschikt om meteen in de pan te doen. Meegenomen uit de USA, nooit ergens anders gezien.

 

Hopsa, hier een heel bolletje knoflook in 2 minuten klaar. Nodig voor de risotto (en voor morgen in een andere gerecht). Vooraf hadden we trouwens een salade gerookte eendeborst (ik zei toch; een avondje klassiekers). Normaal vind ik dit iets te standaard, maar ik was vanmiddag toch bij Michel Welling en hij heeft de lekkerste gerookte eendeborst die ik tot nu toe geproefd heb, dus niet te lang nadenken, doen. Paar sesamdruppels op de eendeborst en de biologische AH salade afgemaakt met mooie 12-jaar gerijpte balsamico.

Bij visgroothandel Bunschoten had ik 2 levende kreeften gehaald van 6-700 gram. Ik wilde nog eens de risotto met kreeft oefenen. Dit gerecht ga ik bij een kookwedstrijd van Boretti maken samen met mijn dochter van 9. Komt vast nog een blog over. Maar ik ben er nog niet uit met die kreeften. Wat een verschillende meningen over de bereidingswijze. Mijn 10 minuten kooktijd (soort gemiddelde van wat ik overal gelezen had) vond ik in ieder geval te lang. Ik ga terug naar 8 min.

Bij de risotto had ik ook nog 2 zakjes inktvisinkt in de bouillon gedaan voor een apart effect. Best geinig en je proeft er gelukkig niets van. In het wedstrijdgerecht doe ik er naast inktvisringetjes ook nog wat Vongole bij. Vanavond heb ik alleen inktvisringetjes gebruikt, in boter gebakken. Wist je trouwens dat inktvisringtjes pas echt mals zijn als ze 6 mnd ingevroren zijn geweest? Meestal is vers beter, bij inktvis dus niet. De risotto zelf was weer mooi, daar heb ik nu een constante kwaliteit in te pakken.

Bij Michel Welling uit de droogkast vandaan: Côte du Boeuf. Veel vet, mooi voor de smaak. En de prijs valt ook mee eigenlijk. Bij een Wagyu rund zou het vet er mooi doorheen zijn geregen, maar dan betaal je minimaal het 5-voudige.

zo’n stuk kan natuurlijk alleen maar op de Green Egg.

Samen met wat haricot verts (geblancheerd en met beetje roomboter afgesmoord en natuurlijk met versgemalen nootmuskaat) en vlaamse frieten. Wat was het vlees lekker vol van smaak! Dat komt natuurlijk door de droogkast en afgebakken in de Green Egg krijg je er ook nog een lekker houtskoolgrillsmaakje  bij.

Hierbij een van de huisspecialiteiten (voor het eerst op de blog): vlaamse friet. Volgens mijn gezin is dit de lekkerste friet die ze kennen en ik zou de uitdaging best nog wel aandurven ook. Moeilijk? Nee natuurlijk niet, net als met zoveel dingen moet je ff weten hoe het moet en de juiste tools en ingrediënten hebben.

Bij zo’n avond met weinig ‘keukentijd’ is de kaasplank natuurlijk een heerlijke afsluiter. Ik had nog Clarines Jean Perrin over en l’Ami du Chambertin. ‘ s Middags aangevuld met Taleggio di Grotta en Queso de Valdeon. Mooi viertal zo, stuk voor stuk topkazen. Kaasboer Kees Kromhout heeft de zaak leuk verbouwd trouwens. Mooie, gewaagde open ruimte. En eindelijk een nummertjestrekautomaat.

Hieronder nog even de wijnen. Eerst drie witte wijnen van Yvonne van de Steenen Camer, stuk voor stuk mooi. Komen nog eens in mijn proefschrift terecht, ik heb van alledrie een doos in de kelder liggen….

Deze Bourgogne had Matthijs bij zich. Hele mooie Bourgogne die verrassend fruitig was. Verkrijgbaar bij Henri Bloem in Bussum.

Deze verdient nog een eervolle vermelding. Super Pomerol. Mooi zacht en toch heel Frans smakend.

En dit was toch wel de verrassing van de avond. Een zeer smaakvolle pinot noir uit Nieuw Zeeland. Je proeft het mooie frisse en zachte van Pinot Noir met de volle smaak van de nieuwe wereld. Maar niet zo overdonderend als soms de nieuwe wereld kan zijn. Ik schonk eerst nog de Pomerol in een apart glas voor bij de biefstuk, maar eigenlijk kon deze Pinot Noir de biefstuk misschien nog wel beter aan. Mooie verrassing Matthijs. Te koop in Bussum bij Henri Bloem: http://www.henribloem.nl/nl/webshop/auntsfield_hawk_hill_pinot_noir.html

Om 2.30 gingen de lampjes uit, maar de klok nog een uurtje vooruit. pffff